Κομουνισμός, η παιδική αρώστια της Εξουσίας

Τελικά ποιός Κυβερνά αυτόν τον τόπο?
Ποιός ελέγχει τα Media?
Τα Μπάζα ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Αποκλειστική και αποκαλυπτική συνέντευξη του Πρωθυπουργού Γ.Α. Παπανδρέου, στα Μπάζα !!!

Σκλεναρίκοβα Προπαγάνδα και Ποίηση

ΔΕΊΤΕ το βίντεο των αποκαλύψεων
Τα ΜΠΑΖΑ αποκαλύπτουν τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από τις κουρτίνες και οργανώνει επικοινωνιακά την προεκλογική καμπάνια του επικεφαλής της ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ Άκη Κατωπόδη, αποκαλύπτουν τις ποιητικές προτάσεις του και κάνουν τις δικές τους "alternative" προτάσεις, ώστε να στεφθεί ο αγώνας του Άκη με επιτυχία.



ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΦΩΤΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΓΕΙΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΚΗ

Εκεί που μας χρωστάγανε, μας πήραν και το βόδι / γι'αυτό στην κάλπη δαγκωτό στον Άκη Κατωπόδη

Δεν θέλω υποψήφιο με λόγια χειμαρρώδη / η ψήφος μου και η καρδιά στον Άκη Κατωπόδη

Ο δήμαρχος του Βύρωνα δεν πρέπει νά' ν' γλοιώδης / η μόνη λύση λέγεται Γρηγόρης Κατωπόδης

Για γούρι, λέγανε παλιά, σπάσε αν θέλεις ρόδι / σήμερα όμως ψηφίζουνε τον Άκη Κατωπόδη

Το μαύρισμά μου οφείλεται σ'ακτίνα υπεριώδη / δεν είναι όλα κατάμαυρα: ψηφίζω Κατωπόδη

Σε τιμωρία να στέκομαι πάνω στο ένα πόδι / γιατ'είπα μες το μάθημα πως θέλω Κατωπόδη

Δε φταίει ο καφές που έγινα τύπος πολύ νευρώδης / φταίει ο ενθουσιασμός που θά'βγει ο Κατωπόδης

Ομίχλη δε φοβάμαι εγώ, βροχή καταρρακτώδη / έχω στο δρόμο οδηγό τον Άκη Κατωπόδη

Είμαι προσωπικότητα ασύγκριτα ογκώδης / ο μόνος για να συγκριθώ είναι ο Κατωπόδης

Η φύση δεν με έκανε άνθρωπο σωματώδη/ όμως μου έδωσε νιονιό: ψηφίζω Κατωπόδη

ΑΚΗΣ Ο ΚΟΡΜΟΜΑΓΝΟΣ

Λίγα λόγια για το νέο ηγέτη της "ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ" τον επωνομαζόμενο ΑΚΗ ΚΟΡΜΟΜΑΓΝΟ και μια ψηφοφορία με πολιτικές προεκτάσεις.

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ Π. ΚΟΝΣΟΥΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡΧΕΙΑΣ

Νέες αλλά και παλιότερες αποκαλύψεις - που όμως είναι και σήμερα επίκαιρες - σχετικά με τα σχέδια δράσης του Π. Κόνσουλα με στόχο τη νίκη στις επερχόμενες Δημ. Εκλογές.

ΒΡΗΚΑΜΕ ΤΙΣ 7 ΧΑΜΕΝΕΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ
Βρήκαμε τις 7 γειτονιές που χάθηκαν επι δημαρχείας Χαρδαλιά.
Δείτε τι έγιναν στο βίντεο που ακολουθεί

Δελτιο ειδησεων "Για Τα Μπαζα" Νο 2

Τι δουλεια θα κανει ο Κονσουλας αν δεν καταφερει να γινει Δημαρχος?
Τι θα αφησει παρακαταθηκη στη νεα γενια ο Χαρδαλιας

Προς τον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης, διαφάνειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Μια επιστολή που διαβάσα στην antipliroforisi.info και πραγματικά με συγκίνησε.
Αξίζει τον κόπο να τη διαβάσει ο καθένας μας και πέρα από το αν συμφωνεί η διαφωνεί, πιστεύω ότι θα ταυτιστεί σε πολλά σημεία με τον υπογράφοντα την επιστολή.
Σωτήρης

Προς τον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης, διαφάνειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Φέρες 10 Ιουνίου 2010

Κύριε Υπουργέ,
Ονομάζομαι Γιώργος Αποστολόπουλος και ζω, σήμερα, στον Έβρο.

Μέχρι πριν από επτά χρόνια ζούσα στην Κομοτηνή, όπου διατηρούσα και εργαζόμουν σκληρά σ΄αυτή, μια μικρή επιχείρηση παροχής υπηρεσιών ασφαλείας (security) η οποία βούλιαξε το 2003, κάτω από το βάρος μιας άσχημης συγκυρίας προσωπικών λαθών και λανθασμένων επιλογών, μιας άσχημης περιπέτειας με την υγεία μου, ψεύτικων υποσχέσεων εκ μέρους της πολιτείας και νόμων φτιαγμένων έτσι που να μη μ΄αφήσουν ν΄αναπτυχθώ παραπάνω από όσο χρειαζόταν για να μπορώ να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου προς το δημόσιο.



Το δημόσιο, που ήθελα δεν ήθελα, το είχα συνεταίρο στην, κατά τα άλλα «ατομική» επιχείρησή μου. Ένας συνεταίρος που μόνο έπαιρνε απ΄το ταμείο, χωρίς ποτέ να δώσει τίποτα, χωρίς ποτέ να δουλέψει δίπλα μου στα ατέλειωτα ξενύχτια των φυλάξεων, χωρίς ποτέ να τρέξει μαζί μου στον ψυχοφάγο αγώνα για την είσπραξη των οφειλόμενων. Δεν επιδοτήθηκα ποτέ, Υπουργέ μου. Ούτε το βοήθημα που δινότανε στους νέους επαγγελματίες πήρα, γιατί, λέει, το επάγγελμά μου δεν ήταν στη λίστα. Όποιος άνοιγε ένα ψιλικατζίδικο για να απασχοληθεί αυτός και η γυναίκα του, το έπαιρνε αυτό το βοήθημα. Εγώ που φύλαξα μια πόλη και τη βιομηχανική της περιοχή δεν πήρα ποτέ τίποτα!

Ήρθατε τότε, οι πολιτικοί, και μου μιλήσατε για ανάπτυξη της Θράκης. Υποσχεθήκατε νόμους που θα φέρνανε επενδύσεις και δουλειά στον τόπο. Και με γελάσατε, κύριε. Δώσατε άπειρα χρήματα σε ψευτοεπενδυτές για να επιχειρήσουν στον τόπο μου. Ήρθανε οι απατεώνες – φίλοι της εκάστοτε κυβέρνησης- και στήσανε εργοστάσια – φαντάσματα για να αναπτύξουνε τάχα την παραμεθόριο περιοχή. Υποσχεθήκανε εκατοντάδες θέσεις εργασίας, συμφωνήσανε μαζί σας να απασχολήσουν ντόπιους άνεργους και στην συνέχεια λειτουργούσανε με έξι – εφτά άτομα προσωπικό κι αυτούς ξένους.

Δεν ελέγξατε ποτέ αν τήρησαν τη συμφωνία οι φίλοι σας. Αντίθετα συνεχίσατε να τους χρηματοδοτείτε. Κι όταν αυτοί τα μάζεψαν κι έφυγαν αφήνοντας πίσω τους κι άλλους άνεργους, εσείς πάλι δεν κάνατε τίποτα. Δώσατε στους ανθρώπους αυτούς χρήματα, που δεν ήταν δικά σας, για να αναπτυχθεί η Θράκη. Κι εκείνοι πήγαν και επένδυσαν τα χρήματα αυτά στις γειτονικές χώρες και βοήθησαν την ανάπτυξή στη Βουλγαρία και τα Σκόπια, αφήνοντας στη Θράκη μόνο χρέη και ακάλυπτες επιταγές, βυθίζοντας μικρομάγαζα σαν το δικό μου. Κάντε μια βόλτα στη ΒΙ.ΠΕ. Κομοτηνής, δείτε τα κουφάρια των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, δικών σας και δικών τους και θα καταλάβετε τι λέω.

Σε μια κίνηση απελπισίας, τότε, πήρα μια στίβα ακάλυπτες επιταγές που με είχανε φορτώσει αυτοί τους οποίους είχατε χρυσοπληρώσει για να με «αναπτύξουν» και πήγα στον Εισαγγελέα της έδρας ζητώντας του βοήθεια. Μου απάντησε πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα, επειδή οι οφειλέτες μου ήταν ανώνυμες εταιρείες και πως θα πετούσα τα λεφτά μου αν προσπαθούσα να τους πιέσω να με πληρώσουν. Είχε δίκιο ο άνθρωπος και είναι ο μόνος που μου είπε την αλήθεια. Δεν τον άκουσα. Ξόδεψα εκατομμύρια σε δικηγόρους και κλητήρες, χωρίς ποτέ να πάρω κάτι απ΄τα χρωστούμενα. Σήμερα δεν έχω χρήματα να πληρώσω ένα δικηγόρο να μου παρασταθεί στη δύσκολη στιγμή μου. Το καλύτερο απ΄όλα; Το κράτος – συνεταίρος ήθελε το μερτικό του κι απ΄τα λεφτά που δεν εισπράχτηκαν ποτέ!

Με αδικήσατε Υπουργέ μου της δικαιοσύνης. Δεν φροντίσατε όταν τους δίνατε τα χρήματα, να φτιάξετε και τους κατάλληλους νόμους ώστε με τα χρήματα αυτά να κάνουν πράξεις τις υποσχέσεις. Μου τάξανε ανάπτυξη και μου δώσανε «πέτσινες» επιταγές. Μου τάξατε επιτυχία και μου φέρατε καταστροφή.

Τον καιρό της «δόξας» μου ήμουν απ΄τους αγαπημένους σας. Ένας πετυχημένος ντόπιος επιχειρηματίας, που έδινα δουλειά σε περισσότερο κόσμο απ΄όσο οι Χρυσοεπιχορηγούμενες Α.Ε.- πελάτες μου, πρόεδρος σε τρείς συλλόγους και μέλος του Δ.Σ. άλλων έξι, αγαπητός στην τοπική κοινωνία, απ΄τους πρώτους καλεσμένους στις διάφορες εκδηλώσεις και δεξιώσεις σας. Μέχρι που μου προτείνατε να γίνω δημοτικός σύμβουλος. Πιστεύατε, τότε, πως η παρουσία μου δίπλα σας θα τόνιζε τη λάμψη σας, νομίζατε πως θα μπορούσα να επηρεάσω ψηφοφόρους προς όφελός σας. Εκεί σας γέλασα, μια φορά κι εγώ. Ποτέ δεν είπα σε κανέναν, ούτε στη γυναίκα και τα παιδιά μου, ποιόν να ψηφίσει.

Με χειροκροτούσατε όταν, για χρόνια, με δικά μου έξοδα, επάνδρωνα το πυροφυλάκιο της Νυμφαίας, τη νύχτα, αφού η Πυροσβεστική Υπηρεσία δεν είχε το απαιτούμενο προσωπικό για να το κάνει. Με βραβεύσατε, γιατί ήμουν απ΄τους πρωτεργάτες που έστησαν το παράρτημα της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης στη Ροδόπη Με αποκαλούσατε ραχοκοκαλιά της οικονομίας τότε. Σήμερα, που δεν έχω να πληρώσω φυσικοθεραπευτή για τον διαλυμένο μου αυχένα, δε με θυμάται κανείς σας.
Ήμουν η καλύτερη παρέα, τότε, όπου βρισκόμουν γινόταν γλέντι.

Σήμερα, οι λίγοι φίλοι που μου απομείνανε, τις λίγες φορές που με επισκέπτονται, μου φέρνουν για δώρο τα αντικαταθλιπτικά μου, που ξέρουν πως δεν έχω τη δυνατότητα να αγοράσω. Το σπίτι μου ήταν πάντοτε γεμάτο κόσμο, τότε. Σήμερα ζω σ΄ένα καλύβι στο Δέλτα του Έβρου, ξεχορταριάζοντας αυλές, σκάβοντας μπαξέδες και ξεναγώντας τους επισκέπτες στο βάλτο για να επιβιώσω. Δεν παραπονιέμαι, πληρώνω τα λάθη μου. Πληρώνω όμως και τα δικά σας λάθη κι αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.

Κι εδώ ήρθατε και με βρήκατε κι εδώ με χειροκροτήσατε, γιατί ήμουν , λέει, ο ακρίτας και ο φύλακας των συνόρων. Και πάλι με γελάσατε. Λίγα χρόνια μετά, θελήσατε –στο όνομα κάποιας τάχα πράσινης ανάπτυξης και για λογαριασμό των συμφερόντων που θέλουνε να φτιάξουν bungalows στο Δέλτα- να με διώξετε κι από δω. Από ακρίτας έγινα καταπατητής απ΄τη μια μέρα στην άλλη!
Έτσι πήγε η ζωή μου, αυτή ήταν η επαφή μου με την πολιτεία και τους πολιτικούς της. Όπου ανταμώσαμε με πιάσατε κορόιδο, όποτε με ζυγώσατε ήταν για να με εκμεταλλευτείτε.

Με κοροϊδέψατε για χρόνια όταν οι δάσκαλοί μου στο σχολειό μου μαθαίνανε πως ο Τούρκος είναι ο εχθρός μου, όταν οι αξιωματικοί μου στο στρατό μου μιλάγανε για τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικρασίας ή με κοροϊδέψατε όταν είπατε πρόπερσι πως οι πρόγονοί μου πέθαναν λόγω συνωστισμού; Ποιο απ΄τα δύο είναι αλήθεια και ποιο ψέμα; Η γιαγιά μου πάντως που πέθανε δείχνοντας προς την Αίνο, μίλαγε για σφαγή.

Με κοροϊδέψατε όταν με κάνατε έφεδρο αξιωματικό, γιατί τάχα ήμουν καλύτερους απ΄τους άλλους. Μου πήρε χρόνια για να καταλάβω ότι απλά μου κλέψατε έξι επί πλέον μήνες απ΄τη ζωή μου και πως με θέλατε μόνο για να κάνω το άχαρο κομμάτι της δουλειάς και για να πληρώσω στο τέλος τα υλικά που είχανε χάσει οι επαγγελματίες του στρατού σας. Κανείς δε θα θυμάται σήμερα εκείνο το τρελό παιδί που το ΄87, χωρίς να του το ζητήσει κανείς, πέρασε νύχτα το ποτάμι, με το κουπί, για να δει αν οι Τούρκοι είχαν φέρει άρματα απέναντι. Κανείς, εκτός ίσως από κείνον τον συνταγματάρχη που με κοίταγε με γουρλωμένα μάτια, όταν του ΄λεγα πως στην άλλη όχθη δεν υπάρχει ψυχή.

Μα την έκφραση του προσώπου του, εγώ δε θα την ξεχάσω ποτέ. Ήταν το παράσημό μου εκείνο το βλέμμα. Κι ήταν καλύτερο απ΄οποιοδήποτε παράσημο θα μπορούσε να μου δώσει κάποιος από σας. Με κοροϊδέψατε όταν κάνατε πως δε βλέπατε τα 4 ένσημα που μου κόλλαγε ο εργοδότης μου, ενώ δούλευα 7 μέρες τη βδομάδα, 12 ώρες τη μέρα, για να μη χάσω τη δουλειά, να θρέψω τα παιδιά μου, να τα μεγαλώσω με αξιοπρέπεια, χωρίς να ζητώ ενίσχυση από γονείς και πεθερικά.

Με κοροϊδέψατε όταν μου τάξατε προκοπή κι ένα καλύτερο μέλλον αν έστηνα τη δική μου επιχείρηση και με εξαπατήσατε λέγοντάς μου πως είναι υποχρεωτικό να ασφαλιστώ, για να μου φυλάξετε τα χρήματα που πιθανόν δεν θα μπορούσα να αποταμιεύσω μόνος μου για την περίθαλψη και τα γεράματά μου. Με ξεγελάσατε όταν μου είπατε πως δεν μ΄αφήνετε να διαλέξω μόνος τον ασφαλιστικό μου φορέα, γιατί ο μόνος αξιόπιστος ήταν αυτός που διαλέξατε εσείς για λογαριασμό μου. Κι ύστερα πήρατε τα χρήματα αυτά και τα παίξατε, τα χάσατε στο τζόγο, στο χρηματιστήριο, στα δομημένα ομόλογα. Και συνεχίζετε να με κοροϊδεύετε κυνηγώντας τους απατεώνες με άσφαιρες επιτροπές και εξεταστικές του τύπου: «όσα κόμματα, τόσα πορίσματα», που δε θα στείλουν ποτέ κανένα κλέφτη στη φυλακή και το ξέρουμε όλοι.

Εγώ όμως θα πάω στη φυλακή Υπουργέ μου. Το δικαστήριο εξέδωσε απόφαση εξάμηνης φυλάκισης μου, επειδή δεν πλήρωσα τις εισφορές μου στο ΤΕΒΕ από το 2006 μέχρι το 2009. Μα η επιχείρησή μου βούλιαξε το 2003. Από τότε είμαι ανασφάλιστος. Τι μου προσέφερε όλα αυτά τα χρόνια το ΤΕΒΕ; (μπορεί εσείς να το λέτε ΟΑΕΕ, αλλά ο λαός σας το λέει ΤΕΒΕ, κύριε, και είναι η πιο σφιχτή θηλιά στο λαιμό του κάθε επαγγελματία).

Τι τους χρωστάω; Γιατί να τους πληρώσω; Τι θα μου προσφέρουν; Το ταμείο το βουλιάξατε εσείς, όχι εγώ. Όλοι πια ξέρουν πως ο μεγαλύτερος οφειλέτης προς τα ταμεία, ο χειρότερος κακοπληρωτής είναι το κράτος. Πήγε κάποιος από σας φυλακή για να πάω κι εγώ;

Γιατί να φυλακιστώ; Μήπως εγώ δεν ήθελα να είμαι ασφαλισμένος; Τα λεφτά μου έχασα. Δεν έκλεψα, δεν εξαπάτησα κανέναν. Μαζί με την επένδυσή μου έχασα και τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Τόσος κόπος, τόσα όνειρα και τόσο μεράκι πήγαν χαμένα. Έχασα και την αξιοπρέπειά μου. Έγινα «αυτός που φαλίρισε», «αυτός που βάρεσε κανόνι». Επειδή είμαι φτωχός θα με φυλακίσετε; Τι θα κερδίσει το κράτος μ΄εμένα στη φυλακή; Τίποτα, αντίθετα θα επιβαρυνθεί με την διατροφή και την ιατροφαρμακευτική μου περίθαλψη.

Ποιο έγκλημα διέπραξα ώστε να χρειάζομαι σωφρονισμό; Κανένα και το ξέρετε. Ποιος κινδυνεύει από μένα και μου πρέπει εγκλεισμός; Κανείς και το γνωρίζετε. Με κλείνετε μέσα, για να εκβιάσετε εμένα και μέσα από μένα τους δικούς μου ανθρώπους, να σφιχτούν, να βρουν λεφτά, να πληρώσουν για να με βγάλουν. Για να μπορέσετε να συντηρήσετε την απάτη που εσείς λέτε ΟΑΕΕ κι εγώ ΤΕΒΕ, με τους εκατονταπλάσιους απ΄όσους χρειάζεται υπαλλήλους και τις μισές παροχές σε σχέση με τις εισφορές, από οποιαδήποτε ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία. Για να΄χετε κάπου να διορίζετε τους δικούς σας ανθρώπους, να μαζεύετε τους ψήφους.

Όμως όχι κύριε. Τούτη τη φορά δεν πιάνομαι κορόιδο. Ούτε εγώ ούτε οι δικοί μου έχουμε τα χρήματα, αλλά και να τα΄χα δεν τα΄δινα. Χίλιες φορές κρατούμενος, παρά ξανά κορόιδο. Το χρέος προς την πατρίδα μου το΄καμα. Το χρέος προς το κράτος, την πολιτεία σας –που καμιά σχέση δεν έχει με την πατρίδα μου έτσι πως την καταντήσατε- θα το πληρώσω στο κελί. Δεκάρα δε σας δίνω, γιατί δεν την αξίζετε, γιατί δε δουλέψατε για να την δικαιούστε.

Αλλάξατε πολλοί Υπουργοί δικαιοσύνης όλα αυτά τα χρόνια. Κανείς δεν είχε την τιμιότητα να πει: «αυτός ο νόμος που φυλακίζει νοικοκύρηδες γιατί φτωχύνανε, είναι άδικος, τον καταργώ». Μα αυτή η ανοησία πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Ξέρετε Υπουργέ μου ότι σήμερα στη χώρα μας χρειάζεται κανείς περισσότερα χρήματα για να κλείσει μια επιχείρηση από όσα για να την ανοίξει; Ξέρετε άραγε πόσες εκατοντάδες χιλιάδων πολιτών είναι επιχειρηματίες μόνο στα χαρτιά και ψάχνουν μεροκάματο για να΄χουνε να φάνε; Επιχειρηματίες φαντάσματα, φορτωμένοι με νεκρές επιχειρήσεις που το μόνο που προσφέρουν πια είναι ποσοστιαίες μονάδες σε κάποιες κάλπικες στατιστικές. Σας βολεύει να λέτε πως είμαστε χώρα αυτοαπασχολούμενων;

Άνθρωποι σαν και μένα, σήμερα, δεν προσφέρουν τίποτα στην κοινωνία. Όχι γιατί δε θέλουν, αλλά γιατί δεν τους αφήνει το πτώμα που κουβαλούν στη ράχη τους. Γιατί δεν απλοποιείτε τα πράματα; Ίσως αν απαλλαγούμε απ΄το νεκρό βάρος να μπορέσουμε να προσφέρουμε κάτι στο σύνολο. Χρεοκοπημένοι είμαστε, όχι πεθαμένοι. Γιατί μας στερείτε το δικαίωμα της δεύτερης προσπάθειας; Εσείς αν δεν εκλεγείτε με την πρώτη, δε θα ξαναβάλετε υποψηφιότητα την επόμενη τετραετία; Αν δεν πάει καλά το εκλογικό σας ποσοστό, θα πάτε στη φυλακή;

Όλα αυτά βέβαια ισχύουν για μας τους μικρούς. Οι άλλοι οι μεγάλοι, οι φίλοι και σπόνσορες, όσες φορές χρεοκοπούν, άλλες τόσες επιδοτούνται. Κι αυτοί που πήραν τις επιδοτήσεις κι έφυγαν συνεχίζουν τη ζωή τους στη βίλλα τους στην Κούβα ή πάνε και ρίχνουν τη θαλαμηγό τους πάνω στις ξέρες του Αιγαίου. Εγώ ο εχθρός της έννομης τάξης πάω στη φυλακή, επειδή δεν είχα να πληρώσω για την ασφάλειά μου, για το γιατρό του παιδιού μου. Δικαιοσύνη Υπουργέ μου!

Αλλάξανε πολλοί λειτουργοί της Δικαιοσύνης όλον αυτόν τον καιρό. Κανείς δεν είχε τα κότσια να πει: «αυτός ο νόμος που κλείνει σπίτια είναι άτιμος. Δεν τον εφαρμόζω». Και πώς να το κάνετε; Κάτι τέτοιοι νόμοι είναι που γεμίζουν τα δικαστήρια με κατηγορούμενους, που δίνουν δουλειά στους συναδέλφους σας δικηγόρους. Κι αυτής της κυρίας με την παλάντζα, που χετε πάνω απ΄τα κεφάλια σας, δεν της βάλατε το πανί για να μη βλέπει ποιόν δικάζει, το βάλατε για να μη βλέπει ο κόσμος πως της τα΄χετε βγάλει τα μάτια από τη ρίζα. Και μάλλον την κουφάνατε κι όλας. Αλλιώς, δεν μπορεί, κάτι θ΄άκουγε απ΄το κλάμα ενός ολόκληρου λαού.

Ερήμην με δικάσανε, Υπουργέ μου. Δεν με ειδοποιήσανε να πάω στο δικαστήριο. Ίσως για να μην ακούσουνε αυτά που σου γράφω σήμερα. Δεν είναι που δε με βρήκανε, ξέρανε που μένω όταν ήταν να μου κοινοποιήσουν την απόφαση. Αυτή είναι η δικαιοσύνη, αυτή η διαφάνεια κι αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα που υπηρετείτε. Με κοροϊδέψατε όταν μου μιλήσατε για αλλαγή, με εξαπατήσατε όταν μου υποσχεθήκατε επανίδρυση του κράτους. Τίποτα δεν αλλάξατε, τίποτα δεν επανιδρύσατε. Ψέματα μου είπατε. Εκτός τόπου και χρόνου είσαστε όλοι σας. Έχετε χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα και το λαό σας.

Μετατρέψατε το κοινοβούλιο σε μια εισπρακτική Α.Ε. που το μόνο που κάνει είναι να ψάχνει τρόπους και να ψηφίζει νόμους για να πάρει όσο γίνεται περισσότερα χρήματα απ΄τον πολίτη. Οι πολίτες σας αποκαλούν κλέφτες εκεί έξω αλλά μάλλον δεν το ακούτε ή αν το ακούτε δεν φαίνεται να σας απασχολεί. Οι πολίτες δε νοιάζονται αν τα χρήματα που πήρατε ήταν μίζα ή προεκλογική χορηγία. Πως θα διαπραγματευτεί μετεκλογικά ο Υπουργός με τον επιχειρηματία που του ΄δωσε χρήματα προεκλογικά για να γίνει Υπουργός; Ίσως στη δικαιοσύνη να περνούν τέτοια τερτίπια και η διαφορετική ονοματοδότηση του «δώρου» να αθωώνει. Η κοινή γνώμη όμως δεν γελιέται πια. Για τον απλό πολίτη τα πράματα είναι απλά: ή πήρες χρήματα ή δεν πήρες.

Ο κόσμος εδώ έξω έχει σχεδόν πειστεί ότι η μεγαλύτερη περιπέτεια της δημοκρατίας στην Ελλάδα δεν ήταν η χούντα αλλά η μεταπολίτευση. Το δίλλημα πλέον δεν είναι αν θα κυβερνήσει το ένα κόμμα ή το άλλο αλλά αν αυτός που θα μας απαλλάξει από σας θα είναι λοχίας, λόγιος ή επιχειρηματίας. Κι αυτό είναι ντροπή για κάθε δημοκράτη και για κάθε Έλληνα. Ξεφτιλίσατε τη δημοκρατία μέσα στο ναό της, το κοινοβούλιο. Ποιος μπορεί να μου εξηγήσει πως γίνεται σ΄ένα κοινοβούλιο που θέλει να λέγεται δημοκρατικό, να υπάρχουν κομματικές γραμμές; Γιατί ο δημοκρατικά εκλεγμένος βουλευτής πρέπει να ψηφίσει ενάντια στη θέληση των ψηφοφόρων του και της περιοχής που τον εξέλεξε για να προασπίσει τα συμφέροντά της και γιατί αν δεν το κάνει ο αρχηγός τον διώχνει από το κόμμα; Δεν αντιπροσωπεύει εμένα εκεί; Για να στηρίζει τον αρχηγό του τον έστειλα;

Είναι δημοκρατικό να διορίζει ο αρχηγός υπουργούς που δεν έχουν εκλεγεί απ΄το λαό; Αν είναι τι τους θέλουμε τους βουλευτές; Μόνο για να τους πληρώνουμε; Ας ψηφίζουμε έναν αρχηγό, να διαλέγει ποιους θέλει για υπουργούς, να κάνει τα κουμάντα του όπως καταλαβαίνει. Βλέπετε; Μόνοι σας απαξιωθήκατε. Εσείς κάνατε τον κόσμο να πιστέψει πως δεν σας χρειαζόμαστε, πως ο βουλευτής το μόνο που κάνει είναι θεατρινίστικα ξεσπάσματα, άσκοποι λόγοι γεμάτοι βερμπαλισμούς και επίδειξη ρητορικής δεινότητας και στο πηλίκον ουδέν!

Γιατί η υπουργός παιδείας στέλνει το παιδί της σ ένα σχολειό (ΙΒ θαρρώ το λένε) από το οποίο δεν μπορεί να μπεί παρά μόνο σε πανεπιστήμια του εξωτερικού; Δεν της κάνουν τα Ελληνικά; Υπουργός παιδείας είναι, ας τα κάνει καλύτερα. Εμένα όταν οι κόρες μου παίρνανε το πτυχίο τους από τα ΙΕΚ καμάρωνα Και συγχρόνως έκλαιγα που δεν είχα τα λεφτά να τις στείλω κάπου ψηλότερα.

Έτσι όπως κλαίω και σήμερα, στη σκέψη πως το 3,5 χρονών παληκαράκι μου (ένα δώρο που μου΄στειλε ο Θεός στα 47 μου, τότε, να γλυκάνει τη δυστυχία μου, να διώξει απ΄το χέρι μου το όπλο που μέρα με τη μέρα ζύγωνα πιο κοντά στο κεφάλι μου, να μου ξαναδώσει δύναμη και θέληση για ζωή) που είναι κολλημένο πάνω μου σα βδέλλα, θα πρέπει να ζήσει μακρυά μου όσο καιρό θα είμαι κρατούμενος. Για μένα, βλέπετε, δεν είναι τίτλος τιμής να μεγαλώνει το παιδί μου χωρίς πατέρα.
Σήμερα θα τις έστελνα κι εγώ έξω γιατί θα θεωρούσα ντροπή να μάθουν τα παιδιά μου γράμματα στο εκπαιδευτικό σύστημα που έδιωξε τη Χαρά Νικοπούλου απ΄το Μεγάλο Δέρειο.

Αυτά κι άλλα πολλά τέτοια κουβεντιάζει ο λαός σας σήμερα, Υπουργέ μου. Αυτά ρωτάει κι απαντήσεις δεν παίρνει. Δεν ήταν αναρχικοί, ούτε αντιεξουσιαστές που φωνάζανε τις προάλλες να καεί η βουλή. Άνθρωποι σαν εμένα ήτανε και σαν το συχωρεμένο τον πατέρα μου. Άνθρωποι που πιθανόν να μην έχουν ξαναπάει σε συλλαλητήριο ποτέ τους. Και το «να καεί» δεν ήταν μίσος ούτε κακία. Η τελευταία, η απελπισμένη λύση είναι. Όταν δεν αποδίδει κανένα άλλο μέσο, βάζεις φωτιά στο χωράφι για να ξεφορτωθείς τα ζιζάνια. Αυτό σας φώναξε ο κόσμος. Μα ούτε κι αυτό τ΄ακούσατε. Τίποτα δεν ακούτε πια.

Αμπαρωμένοι σ΄ένα δικό σας κόσμο, πολύ μακριά απ΄το δικό μου κι ακόμη μακρύτερα απ΄τον πραγματικό, θωρακισμένοι, κυκλωμένοι από σωματοφύλακες μη σας πειράξει κανείς, από μυαλοφύλακες μη τυχόν κι αλλάξει η σκέψη σας, από ψυχοφύλακες, μήπως αγγίξει κανείς την ψυχή σας και ξεφύγει κάποιο ίχνος ανθρωπιάς, από διορισμένους κόλακες που σας γλύφουν λέγοντας πως ότι κάνετε είναι σωστό και φροντίζουν να μη δείτε ποτέ την πραγματικότητα, απόμακροι κι απρόσιτοι, άτολμοι και άβουλοι εκτελεστές των εντολών που σας δίνουν ξένοι, πειθήνια όργανα μιας θολής παγκόσμιας διακυβέρνησης, στην οποία κάποιοι λίγοι από σας θα είναι κάτι λίγο κι υπόλοιποι, μαζί με μας, απολύτως τίποτα.

Τέλειωσε η εποχή σας κύριε. Μόνοι σας την τελειώσατε. Δεν θα΄χει πιά λαοθάλασσες στις συγκεντρώσεις σας. Ούτε οι «βολεμένοι» θα΄ρχονται πια από φόβο μη τους πάρει κι αυτούς η μπάλα. Ήδη άρχισαν να σας «κράζουν» στο δρόμο. Ο λαός ψάχνει να βρει αλλού τη σωτηρία. Δεν πιστεύουμε πως θα δώσουν τη λύση οι ξενόφερτοι σωτήρες, όσα δανεικά κι αν φέρουν, ούτε οι ξενοσπουδαγμένοι μας πολιτικοί που τά ΄μαθαν όλα εκεί έξω, εκτός απ΄το πώς σκέφτεται και αντιδρά ο λαός που ήρθανε να κυβερνήσουν. Ούτε και στους παλιότερους έχουμε εμπιστοσύνη. Επί 36 χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι μας πήγαν απ΄το κακό στο χειρότερο, εξαφάνισαν τον όποιο πλούτο παρήγαγε η χώρα. Τι άλλαξε σήμερα και θα μας πάνε στο καλύτερο;

Και ούτε το: «δεν είμαστε όλοι ίδιοι» περνάει πιά. Αν υπάρχουν καλοί και κακοί στο κοινοβούλιο, τότε τα πράματα είναι απλά. Αν οι καλοί είστε περισσότεροι διώξτε τους κακούς. Αν πάλι είναι οι κακοί περισσότεροι ας σηκωθούν να φύγουν οι καλοί, να ξέρουμε τι μας γίνεται. Μα ούτε το ΄να θα γίνει ούτε τ΄άλλο. Η καρέκλα έχει κόλλα, έτσι δεν είναι; Ή μήπως είναι μέλι;
Έτσι είναι και το ξέρω, κύριε. Και, αντίθετα από σας, τις αποφάσεις μου τις έχω πάρει. Την ερχόμενη βδομάδα θα πάω στον κ. εισαγγελέα της Κομοτηνής για να εκτελέσει την ποινή που μου επέβαλε. Με το κεφάλι ψηλά θα πάω, να πληρώσω για τα λάθη μου, το μεγαλύτερο απ΄τα οποία είναι που πίστεψα σε σας και το νόμο σας και σας άφησα να με ξεγελάσετε τόσες φορές.

Κι αφού ξεχρεώσω ότι χρωστώ στην πολιτεία σας, θα περάσω στην απέναντι πλευρά του ποταμιού, να ζητήσω απ΄τους γειτόνους να με αφήσουν να στήσω εκεί το καλύβι μου. Είναι φιλόξενοι άνθρωποι, δε φαντάζομαι να μου αρνηθούν. Από κει και πέρα, όταν η χώρα που ζώ με πληγώνει, θα πονάει λιγότερο γιατί δεν θα είναι η πατρίδα μου. Δεν φεύγω χωρίς να πληρώσω το λογαριασμό, δεν με λένε Χριστοφοράκο και θέλω τα παιδιά μου να συνεχίσουν να φέρουν το όνομά μου με περηφάνια.
Θα φύγω για να ζήσει ο γιός μου μακριά από σας, μη μάθει πως φερθήκατε στον πατέρα του και γίνει αντιεξουσιαστής για να σας χτυπήσει. Γιατί εξουσία εξασκείτε όχι διακυβέρνηση. Γιατί εξουσιάζετε, δεν διοικείτε. Γιατί η εξουσία είναι βία και βία θα φέρει.

Δεν έγραψα για να ζητήσω χάρη, δε σας την κάνω τέτοια χάρη. Δε θέλω κάποιο ρουσφέτι, θέλησα να μιλήσω στον υπουργό της δικαιοσύνης, για τις αδικίες που, χρόνια τώρα, βασανίζουν τον τόπο μου και τους ανθρώπους του. Δεν έγραψα την ιστορία της ζωής μου, την ιστορία του Θρακιώτη μικρομεσαίου της γενιάς μου σας αφηγήθηκα και την ιστορία του πολιτικού της γενιάς σας έτσι όπως την είδαμε εμείς.Θέλησα να μοιραστώ την πίκρα μου με τον Υπουργό, γιατί είμαι σίγουρος πια πως τα βογγητά του λαού δεν φτάνουν στα υπουργεία και αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.

Γιώργος Κ. Αποστολόπουλος

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΒΥΡΩΝΑ

Όλοι θα έχετε λάβει αυτές τις μέρες τα δελτία τύπου του Δημάρχου και του Κου Κόνσουλα, σχετικά με την αποκατάσταση της λειτουργίας του Κέντρου Υγείας Βύρωνα.
Ο καθένας ισχυρίζεται στο μήνυμά του, ότι με τη δική του καταλυτική παρέμβαση, αποκατστάθηκε η λειτουργία του Κέντρου Υγείας.

Ορίστε ένα μικρό δείγμα από τις ανακοινώσεις τους..
Από τη Δευτέρα 28 Ιουνίου το Κέντρο Υγείας Αστικού Τύπου του Δήμου Βύρωνα λειτουργεί εκ νέου καθημερινά με ωράριο εφημερίας (από τις 8 το πρωί έως τις 10 το βράδυ, 7 ημέρες την εβδομάδα), μετά από τις κοινές πρωτοβουλίες τόσο της δημοτικής αρχής όσο και της Υπουργού Υγείας Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου και της διοίκησης του Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο», στην αρμοδιότητα του οποίου εμπίπτει το Κέντρο

Με εντολή της Υπουργού Υγείας Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, αλλά και με τις καθοριστικές παρεμβάσεις του επικεφαλής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης του Δήμου Βύρωνα Παναγιώτη Κόνσουλα μαζί με ενεργούς πολίτες, ο Διοικητής του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου ...

Τα ΜΠΑΖΑ διαβάζοντας τα απαράδεκτα δελτία, που σας παρουσιάσαμε παραπάνω, είμαστε υποχρεωμένοι να αποκαταστήσουν την αλήθεια και φυσικά να υπερασπιστούμε τους αγώνες μας
Η αποκατάσταση της λειτουργίας του Κέντρου οφείλεται αποκλειστικά στις προσπάθειες των ΜΠΑΖΑ και όχι στους κυρίους Χαρδαλιά και Κόνσουλα
Και όπως κάνουμε πάντα ΕΜΕΙΣ ΣΤΑ ΜΠΑΖΑ ΜΙΛΑΜΕ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Δείτε λοιπόν την παρακάτω φωτογραφία όπου φαίνεται ξεκάθαρα ο συντάκτης των ΜΠΑΖΑ, Γ. Τζανίνης, με την Υπουργό Κα Ξενογιαννακοπούλου να επισκέπτονται το Κέντρο Υγείας Βύρωνα, αμέσως μετά τη συμφωνία τους για την επαναλειτουργία του Κέντρου Υγείας.
Στον τοίχο δεξιά μπορείτε να δείτε και την τιμητική πλακέτα με το σήμα των ΜΠΑΖΑ, που τοποθετήθηκε εκεί για να θυμούνται οι επόμενες γενιές τους πραγματικούς αγωνιστες και ευεργέτες του Δήμου.

ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΗΜΕΙΩΣΕ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ"

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε το γλέντι γενεθλίων της εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

Τα ΜΠΑΖΑ ήταν εκεί και σας παρουσιάζουν με φωτογραφικά ντοκουμέντα το τι συνέβη

ΗΤΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΙ ΞΕΣΑΛΩΣΑΝ !!!

Ο συντάκτης των Διαδρομών Γ. Τζανίνης (γνωστός και ως "Αν ήμουν Δήμαρχος") προσπαθεί να επιβάλει στην συντάκτρια Πόπη Σταυροπούλου (Μαύρο Πρόβατο), τον τρόπο που πρέπει να χορέψει και η Πόπη βέβαια του απαντά με το γνωστό άσμα ..."ααα πα πα πα πα πα πα εγώ δεν κάνω τέτοια πράγματα". Με την Πόπη συμφωνεί ξεκάθαρα η Ελένη Βασιλοπούλου (Μόνιμη Συνεργάτης και υπεύθυνη της στήλης των Διαδρομών "Καλλιτέχνες του Βύρωνα"

Σε πρώτο πλάνο συντάκτες των Διαδρομών δείχνουν τις ικανότητές τους στο Tango. Στο βάθος διακρίνεται ο συντάκτης των ΔΙΑΔΡΟΜΩΝ γνωστός και ως "Ο ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΗΣ"

Και όμορφη συντάκτης των Διαδρομών και μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ η Μαρία Βλαδημίροβιτς (αριστερά)

Οι 2 Πάνοι. Ο Τριγάζης (μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ) και ο Κόνσουλας (επικεφαλής της παράταξης Β'υρωνας Ανάπτυξη Προοπτική)

Διακρίνεται στο βάθος, με το κόκκινο μπλουζάκι, ο νέος επικεφαλής της Δημοτικής Πρωτοβουλίας ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ (για να είμαστε ακριβείς διακρίνεται η καράφλα του) Σε πρώτο πλάνο ο φίλος των Διαδρομών Κυριάκος Κατριβάνος ένας εκ των πρωταγωνιστών στην σημαντικότερη ελληνική ταινία "Ο Θίασος" του Θ. Αγγελόπουλου

Συστήθηκαν ως εκπρόσωποι του Χώρου Διαλόγου (γιαυτό και τους αναφέρουμε με αυτή την ιδιότητα) ο Χάρης, ο Κοσμάς, ο Χρήστος και ο Κώστας ήταν διακριτικοί επίσημοι (δηλαδή ήταν επίσημα, ανεπίσημοι)

Εδώ ο συντάκτης των Διαδρομών (γνωστός και ως Κουκουλοφόρος) εξηγεί στον Πάνο Τριγάζη την έννοια του ΣΥΡΙΖΑ

Εντυπωσιακή ήταν η παρουσία στη εκδήλωση του Δημάρχου Βύρωνα Ν. Χαρδαλιά, ο οποίος μάλιστα φωτογραφήθηκε με συντάκτες των Διαδρομών

ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ

Ραγδαίες οι εξελίξεις μετά την πτώση του δικτάτορα ΣΤΑ-ΘΟ-ΠΟΥΛΟ
Μόλις ο Δήμαρχος, κος ΧΑΡ-ΔΑ-ΛΙΑ έμαθε τα νέα πήγε στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας και εκπλήρωσε το τάμα, που είχε κάνει για την πτώση του, ανάβοντας κερί ίσα με το μπόι του।


Αμέσως μετά κανόνισε τις λεπτομέριες για το μνημείο (καλό θα είναι να το έχουμε έτοιμο) που θα αναγείρει στη μνήμη του ΣΤΑ-ΘΟ-ΠΟΥΛΟ (διότι στο Βύρωνα τιμούμε τους τέως και τους αποκαλούμε ΑΕΙ-ΜΝΗ-ΣΤΟΥΣ, όταν φυσικά αποδημήσουν εις Κύριον)

Κι όταν τελείωσε με τα τυπικά το έριξε στα γλέντια με το νέο επικεφαλής της "ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ" ΆΚΙ-ΚΑΤΩ-ΠΟΔΙ και το τέως πρωτοπαλήκαρο του Δικτάτορα ΠΑΠΑ-ΜΙΧΑ-ΙΛ, που χρόνια τώρα έσκαβε το λάκο του δικτάτορα.

Πρόσφατο απόσπασμα απο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο..

Το παρακάτω πρόσφατο απόσπασμα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ακόμη ένα θέμα που φαίνεται πως δεν πέρασε τα standards της ενημέρωσης για να προβληθεί στην Ελληνική τηλεόραση....

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΓΡ. ΨΑΡΙΑΝΟΥ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

Μια αντρίκια ομιλία στη Βουλή απο τον Γρ. Ψαριαννο, που αξιζει να την ακούσουμε όλοι μας

Και μια και τα ΜΠΑΖΑ δεν χάνουν το χιούμορ τους, παρά τα βάρβαρα μέτρα της Κυβέρνησης, αξίζει να μεταφέρουμε εδώ και ένα από τα σχόλια (σχεδόν όλα τα σχόλια εκθειάζουν το λόγο του) που έχει το βίντεο στο Youtube
"korvax0 "Καταληγετε κυριε...?" τον ρωταει. Στο τσακ ηταν να γυρισει να του πει "τραβα κ γαμησου κ εσυ κ η γρανα σου"
Ρε μαλακα Ψαριανε, Αιγινα τη περασες τη Μαδαγασκαρη? τρεις πτησεις πρεπει να αλλαξεις, δε φτανει το βαρκακι"
Έχει δίκιο ο σχολιαστής Γρηγόρη, δεν πας με βαρκάκι στη Μαγαδασκαρη
 

ΣΤΟ ΒΥΡΩΝΑ ΚΑΤΙ ΞΥΠΝΗΣΕ

Ο Πρωθυπουργός μας είπε πως τον συναντούν στο δρόμο απλοί πολίτες και θέλουν να του δώσουν  χρήματα από το υστέρημα τους.

Φαίνεται πως ο Κος Παπανδρέου κυκλοφορεί σε άλλες γειτονιές, διότι τα μέτρα της Κυβέρνησης δεν έπεισαν τους Βυρωνιώτες, που όχι μόνο αρνήθηκαν να του δώσουν  χρήματα αλλά ....

Ξεκίνησε κατάληψη του Δημαρχείου από τους εργαζόμενους και συνεχίζεται για τρίτη μέρα

 Το Σωματείο εργαζομένων έκανε πορεία  (Πέμπτη 6/5/2010) 

καλώντας τους Βυρωνιώτες να συμμετέχουν στον σημερινό (6.00 μμ) αποκλεισμό της Βουλής

για να μη περάσουν τα σφαγιαστικά μέτρα του Δ.Ν.Τ.

Τέλος, σήμερα τα ξημερώματα, άγνωστοι έκαψαν κάδους σκουπιδιών

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ

Μου το εστειλε ενας φιλος λέγοντας μου οτι το βρήκε στο ιντερνετ
Το ποσταρω κι εγω εδω, γιατι νομιζω αξιζει τον κοπο να σκεφτει πανω σ αυτο ο καθενας μας

The BondTrader

Το 1982 δούλευα σε μεγάλη βιομηχανική Αμερικανική εταιρεία στην Νέα Υόρκη. Η ύφεση άρχιζε και στο διοικητικό συμβούλιο γινόταν η συζήτηση για το πόσο κόσμο θα απολύσουμε.. Ήμουν υπεύθυνος για το σχέδιο κερδοφορίας και είχα μαζέψει όλες τις προτάσεις από 42 χώρες. Όλοι είχαν προτείνει περικοπές προσωπικού – 15.000 παγκοσμίως. Ο κάθε Αντιπρόεδρος έκανε τις προτάσεις του. Ο πρόεδρος μας δεν μιλούσε. Κοιτάζαμε όλοι ο ένας τον άλλον και δεν είχαμε ιδέα γιατί ήταν αμίλητος. Όταν τελειώσαμε, ξαφνικά ο πρόεδρος ζήτησε την άδεια να μιλήσει. Ο λόγος του έχει μείνει αποτυπωμένος στο μυαλό όλων που ήμασταν εκεί και αν και έχουν περάσει 28 χρόνια τον θυμάμαι λες και ήταν χθες. Θα τον αναπαράγω όσο ποιο σωστά μπορώ διότι η αξίες που περιέχει είναι αθάνατες και μπορούν να φανούν χρήσιμες σε αυτό που θα ζήσουμε σύντομα:

«Ο καθαριστής όταν περνά την πόρτα του εργοστάσιου είναι σύζυγος, πατέρας παιδιών που πάει στο σπίτι που χρεωστάει και κοιτάξει με υπερηφάνεια αυτά που δημιούργησε και αν και λίγα του είναι αρκετά. Αποφασίζουμε σήμερα να τον διώξουμε. Να χάσει την δουλεία του, να πάει σπίτι άνεργος με μια επιταγή δυο μηνών. Τι θα πει στα παιδιά του; τι θα πει στην γυναίκα του; πώς να τους εξηγήσει ότι από αύριο χάνει την αξιοπρέπεια του; Και εάν σε τρεις μήνες δεν έχει βρει δουλεία θα χάσει το σπίτι του και ίσως την γυναίκα του. Δεν μπορώ να βάλω την υπογραφή μου σε ένα σχέδιο που καταδικάζει την ζωή και την ύπαρξη τόσων ανθρώπων. ΑΛΛΑ την ιδία στιγμή έχω και υποχρέωση στους μετόχους μου, που μου εμπιστεύτηκαν τις οικονομίες του και εάν δεν κάνω κάτι, τα συνταξιοδοτικά ταμεία δεν θα έχουν λεφτά για τις συντάξεις. Οι απολύσεις που όλοι μου προτείνετε μειώνουν τα ετήσια έξοδα κατά $135.000.000. Έκανα ένα απλό υπολογισμό και προτείνω το εξής σχέδιο: Ελάττωση του μισθού μου - 75%. Ελάττωση μισθού όλων των αντιπρόεδρων - 50%. Ελάττωση γενικών διευθυντών - 40%. ΚΤΛ Καμία απόλυση. Θέλω τους αριθμούς σε μια ώρα.»

Σηκώθηκε και έφυγε, και όπως έφευγε είπε με ένα ειρωνικό χαμόγελο «Κρίμα που θα παίξετε Γκολφ μονό τρεις φόρες αντί για έξι, παιδία.»

Περάσαμε την θύελλα χωρίς να διώξουμε άτομο και σε τρία χρόνια η άξια της μετοχής ήταν $147 από $7.5 το 1980 πριν αρχίσει η κρίση. Ά ναι, είχαμε και 27 διπλώματα ευρεσιτεχνίας από απλούς εργάτες σ ' αυτό το διάστημα. Δεν χρειάζεται να πω ότι ο κόσμος έπινε νερό στο όνομα του. Το 1992 στο τραπέζι που του κάναμε για την συνταξιοδότηση του -και είχαμε έρθει από όλο τον κόσμο αν και δουλεύαμε σε άλλες εταιρείες- τον ρωτήσαμε να απαντήσει στον αποχαιρετιστήριο λόγο του, γιατί διάλεξε να κάνει αυτό που έκανε. Όπως το θυμάμαι η απάντηση ήταν:

«Ακούστε, μπορεί να είχε και συναισθηματικές ρίζες η απόφαση αυτή. Αλλά δεν χωρούν συναισθήματα σε τέτοιες αποφάσεις. Απλώς, βρήκα μια λύση που απαντούσε και στη λογική και στο συναίσθημα. Ήμαστε σε 42 χώρες από τις οποίες η 38 είναι φτωχές. Θα κατέστρεφα ολόκληρες μικρές κοινωνίες, διότι όπως ξέρετε τα εργοστάσια μας είναι σε κωμοπόλεις. Εάν το έκανα όπως μου είχατε προτείνει, είναι αυτονόητο ότι θα έφερνα ανθρώπους στην απελπισία. Και κάνεις μα κάνεις ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ένας απελπισμένος άνθρωπος. Η πιθανότητα να ΕΚΑΙΓΑΝ το εργοστάσιο ήταν μεγάλη. Ενώ εσείς που ήσασταν διπλά μου και όλο το μισθό να σας έπαιρνα δεν θα καίγατε τίποτα, γιατί πιστεύετε ότι είστε μέσα στο ΣΥΣΤΗΜΑ και άνθρωποι που αισθάνονται κομμάτι του συστήματος δεν κάνουν επαναστάσεις. Να θυμάστε ότι η πραγματική καταστροφή έρχεται όταν ο κόσμος αισθάνεται αποκλεισμένος από το σύστημα, νιώθει αδικία και δεν έχει καμία ελπίδα. Τότε είναι έτοιμος για όλα.. και εργοστάσια καιει.»


Σήμερα ζωγραφίζει στο San Francisco και είναι στο στρογγυλό τραπέζι της κουζίνας ( άτυπη συνάντηση κάθε 8 εβδομάδες ) του Όμπυα.

Γιατί το έγραψα;

Βλέπω όλους τους να βγαίνουν στη τηλεόραση / ράδιο και να μιλούν για διαρθρωτικές αλλαγές (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ), ανάγκη για αλλαγή (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ), αλλαγή νοοτροπίας (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ).... Όλα αυτά χωρίς ίχνος συμπόνιας και λογικής σκέψης, το ποιο μπορεί να είναι το αποτέλεσμα. Φυσικά είναι για τις αλλαγές -ζουν με την φαντασίωση ότι ΑΥΤΟΙ δεν χρειάζεται να αλλάξουν. Δεν έχουν τίποτα να χάσουν διότι είναι με το ΣΥΣΤΗΜΑ. Έτσι θα είναι όχι μονό προστατευμένοι αλλά η ΚΡΙΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ (σας θυμίζει κάτι αυτό;) να γεμίσουν περισσότερο τις τσέπες τους. Λοιπόν νάνοι της νοημοσύνης, έγραψα το άρθρο αυτό για να ξέρετε πως συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, που είναι πραγματικά σκεφτόμενοι. Έτσι δεν θα έχετε καμία δικαιολογία ότι δεν ξέρατε, όταν όμορφα «εργοστάσια» αρχίζουν να καίγονται όμορφα. ΠΑΝΤΟΥ.

Καποιος ήταν κομμουνιστής επειδή...

Το είδα όλο
Μελαγχόλησα, θύμωσα, απελπίστηκα, γέλασα, ίσως και να έκλαψα λίγο
Το ποστάρω εδώ σήμερα πιστεύοντας ότι βλέποντάς το, θα νιώσετε ότι κι εγώ

ΓΙΑ ΤΑ ΜΠΑΖΑ
 Σωτήρης

ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ Κου ΚΟΝΣΟΥΛΑ (μια διόρθωση)

Στο προηγούμενο ποστ με το αληθινό τέλος των παραμυθιών, είχαμε την φωτογραφία του Κου Κόνσουλα με μια θηλειά στο λαιμό δηλώνοντας πως αυτό είναι το πολιτικό του τέλος.
Όμως πρέπει να παραδεχτούμε ότι κάναμε λάθος και αφού σας ζητήσουμε συγνώμη σας παραουσιάζουμε το αληθινό τέλος του παραμυθιού.

Τελικά ο Κος Κόνσουλας αποφάσισε να αυτοκτονήσει πηδώντας στο κενό από μεγάλο ύψος και  νοίκιασε ειδικό καλάθι για την περίπτωση. Είναι εμφανέστατο στη φωτογραφία ντοκουμέντο, που σας παρουσιάζουν σήμερα τα ΜΠΑΖΑ

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ

Ας δούμε μερικές περιπτώσεις, μέσα από τις παρακάτω φωτογραφίες, που τα παραμύθια κατέληξαν σ' ένα τέλος διαφορετικό από αυτό που μας έχουν μάθει !!!

Η Χιονάτη τελικά όπως φαίνεται έγινε πολύτεκνη μητέρα

Η Τζασμίν από το Αλαντίν, έγινε αγωνίστρια, για τη λευτεριά του λαού της

Ο Δήμαρχος Βύρωνα της προσφυγιάς, κατέληξε με τη λατέρνα του να τραγουδά τα περασμένα μεγαλεία

Η Ωραία (και το τέρας) κατέληξε στις πλαστικές, για να διατηρήσει το μύθο της ομορφιάς της

Η κοκκινοσκουφίτσα αντι για θύμα του κακού λύκου κατέληξε θύμα του junk food

Ο Κος Κόνσουλας αντί για Δήμαρχος κατέληξε ιδάνικός αυτόχειρας στηρίζοντας τον Πρωθυπουργό του

Ιδού ότι απέμεινε από τη Μικρή Γοργόνα

Η Ωραία κοιμωμένη εξακολουθεί να κοιμάται κι ο πρίγκηπας στο γηροκομείο πλέον περιμένει ακόμη να ξυπνήσει

Ο Κώστας Σταθόπουλος, στην πρόσπαθειά του να ενώσει την αριστερά, κατάφερε να εκμηδενίσει τα ποσοστά του

Η Σταχτοπούτα κατέληξε μονοσάνδαλη αλκοολική μπαρόβια

Κι επειδή υπάρχουν παραμύθια με αίσιο τέλος οι διαχειριστές αυτού του Blog έγιναν διάσημοι

ΑΘΑΝΑΤΕ ΣΟΥΡΗ

Ποιός είδε κράτος λιγοστό
σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά’χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά’χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Γ. Σουρής

ΟΡΓΟΥΕΛ εναντιον ΧΑΞΛΕΫ